April 17, 2026

Δημοσιεύουμε τρεις επικήδειους λόγους-αποχαιρετισμούς που εκφωνήθηκαν μετά το πέρας της  νεκρώσιμης ακολουθίας του αείμνηστου συγχωριανού μας Ηλία Δ. Τσάκαλου, την περασμένη Πέμπτη 5 Μαρτίου. Δείτε επίσης κι ένα απόσπασμα από το βίντεο των εγκαινίων του Γηπέδου Αετού, με όσα είπε εκείνο το απόγευμα του Αυγούστου του 2012 ο μπάρμπα Ηλίας. Παραθέτουμε κατά σειρά τους επικήδειους λόγους των Παντελή Γ. Τσάκαλου, Περικλή Γ. Τσάκαλου(διαβάστηκε από τον Στέλιο Λ. Καρανάσιο) και του Γραμματέα του Συλλόγου Ηλία Αν. Κουτσογιάννη :



” Το λέει ο πετροκότσυφας στο δροσερό τ’ αυλάκι,

το λεν στα πλάια οι πέρδικες, στην ποταμιά τ’ αηδόνια

ο  μπάρμπα Λίας …έφυγε!  

Αγαπητοί μου συγχωριανοί και αγαπητοί μου συμπατριώτες :

   Ήρθαμε εδώ σήμερα να αποχαιρετήσουμε έναν συγχωριανό μας τον ευπατρίδη και αγαπητό σε όλους, ΗΛΙΑ ΔΗΜ. ΤΣΑΚΑΛΟ, τον γνωστό μας μπάρμπα-Λία Κορδομπούλα. Μας «έφυγε» έτσι ξαφνικά χτυπημένος από την ανίατη αρρώστια, που θέρισε τα τελευταία χρόνια αμέτρητους συμπατριώτες μας.

   Ποιός ήταν ο μπάρμπα-Λίας; Γιός του Δημητρίου Τσάκαλου(ο περίφημος Κορδομπούλας) και της Γιαννούλας Γούλα από τη Λαφίνα. Παντρεύτηκε την Αετιώτισσα  Ευαγγελία Τσακάλου – την αδερφή μου – με την οποία έκαμαν μια υπέροχη οικογένεια, μια κόρη την Βασιλική και τρία αγόρια, τον Τάκη, τον Γιώργο και τον Χρήστο και τέσσερα εγγόνια, την Ανδριάνα, την Εύα, τον Ηλία τον νεότερο, και τον Γιάννη.

   Όμως ο μπάρμπα -Λίας ήταν, ως όρισε η μοίρα, ο άνθρωπος που θα στιγμάτιζε τη ζωή όλων των χωριανών μας τα περασμένα εκείνα ηρωικά χρόνια, όταν οι χωριανοί ήταν πραγματικά χωριανοί γιατί απλά ζούσαν στο αγαπημένο μας χωριό τον Αετό. Ο Λίας ήταν ο τσέλιγκας του χωριού μας. Επάγγελμα πού κράτησε για πολλά χρόνια συνέχεια από τον πατέρα του. Ήταν ο άνθρωπος τού βουνού και της στάνης! Ήταν ο άνθρωπος της Λογγάς και του χωριού. Ήταν ο άνθρωπος πού πήρε πάνω του  τα κοινά προβλήματα μας. Αντιπρόεδρος της κοινότητας μας για πάρα πολλά χρόνια. Ήταν ο άνθρωπος της εκκλησίας μας όλα αυτά τα χρόνια μέχρι σήμερα. Επίτροπος που νοιάζονταν για την τύχη της Εκκλησίας μας, πλάι στον παπά του χωριού μας, τον Παπα-Ντίνο.

    Το ανέβα-κατέβα του βουνού ήταν για το Αετόπουλο αυτό τον ΛΙΑ, παιχνιδάκι. Τον ήξεραν απ’ έξω οι πέτρες και οι σοκκίπες της Τούρλας και τα λιβάδια του Σταυρού και της Τσαρίτσανης. Αυτός ο βουνίσιος άνθρωπος ήταν και άνθρωπος των καστανάδων στην Αθήνα. Όμως προτίμησε τον καθαρό αέρα του βουνού, παρά την ατμόσφαιρα του νέφους και των πολύβουων δρόμων. Ήταν η πιο εμβληματική μορφή του χωριού μας. Ήταν αληθινός πέρα για πέρα. Δεν υποκρινόταν. Υπερασπιζόταν τη γνώμη του αλλά  η γαλήνια ηρεμία του ερχόταν άμεσα μετά από μία έκρηξή του. Ήξερε πολλά, ήξερε τα πάντα για τον τόπο του. Τον ήξεραν όλα τα χωριά, τους ήξερε όλους. Ήταν φιλικός πέρα για πέρα, δεν κρατούσε κακία. Βοήθησε τούς ανθρώπους του χωριού όσο κανένας.

    Ο Λίας άνοιξε τούς δρόμους του χωριού μας. Άντεξε το στομάχι του όλες τις παραξενιές μας κι αν έρχονταν σε σύγκρουση, άμεσα για το καλό τού χωριού έκανε τα πάντα, όλα να βαίνουν καλώς.

    Αδερφέ μου Λία. Εμείς οι δύο βρισκόμασταν ο ένας απέναντι στον άλλον. Γιατί; Για να βρεθούμε πάλι αγκαλιασμένοι! Όσο κι αν διαφωνούσαμε, τελικά συμφωνούσαμε. Η μεγαλύτερη στιγμή για μένα ήταν το καλοκαίρι του 2009, όταν με παρακάλεσες να φτιάξω ( σαν πρόεδρος τότε του συλλόγου) εκείνο  που εσύ ξεκίνησες! Το γήπεδο για τους νέους. Και το 2012 στα περίφημα εκείνα εγκαίνια κόψαμε μαζί την κορδέλα κι ήσουν σφόδρα χαρούμενος και μίλησες με τα πιο φλογερά λόγια κι οι χωριανοί μας καμάρωναν !!

     Αδερφέ μου Λία. Μας  «φεύγεις» έτσι ξαφνικά. Είναι σαν να ’θελες να κλείσεις τη πόρτα του χωριού και να φύγεις! Μας άφησες  μεγάλη παρακαταθήκη! Τη μία και μοναδική: την αγάπη για το χωριό μας!

     Όμως το σπίτι σου εκεί ψηλά, στο τέρμα του χωριού μας, θα ’ναι πάντα ανοιχτό για τους ανθρώπους, γιατί όσο ζούσες φιλοξένησες στο αρχοντικό σου αμέτρητους φίλους και συμπατριώτες, γιατί ήσουν ο άνθρωπος που μάθαινες και τους μάθαινες για τα δικά μας προβλήματα. Μέχρι και την τελευταία μέρα της ζωής σου, ήσουν όσο ανέπνεες υπέρμαχος του έργου του Συλλόγου μας.

      Μπάρμπα-Λία σ’ ευχαριστούμε για  όλα όσα με αγάπη πρόσφερες στο χωριό μας. Θα σε θυμούνται όλοι και θα σε μνημονεύουμε. Εκεί που θα πας, θα συναντήσεις και τους άλλους αγαπημένους  μας χωριανούς.

                                    ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ

 

Ο αδελφός σου  Παντελής



Με ανέκφραστο πόνο και βαριά λύπη, για τον ξαφνικό και απροσδόκητο χαμό του αγαπημένου παιδικού μου φίλου και γκαρδιακό αδερφό Ηλία, ο τελευταίος μου χαιρετισμός.

Στην αδερφή μου Λούλα και σε όλα τα ανίψια μου, τους εύχομαι γερή καρδιά και αντοχή. Μοιράζομαι μαζί με όλους σας αυτόν τον ανείπωτο πόνο και άλγος.

Θα θυμόμαστε τον Ηλία για πάντα. Αυτόν τον υπέροχο, μειλίχιο άνθρωπο, που η ζωή του ήταν δεμένη με τον Αετό. Όπως και ο ίδιος ήταν ένας Αετός, στα ύψη!

Αντίο Ηλία…

Περικλής



Από χθες το πρωί ο Αετός έγινε φτωχότερος. Με το άκουσμα του θανάτου του Ηλία Δ. Τσάκαλου πενθεί ολάκερη η ορεινή μας πατρίδα. Κλαίει το Παλιομάνδρι, η Τσαρίτσανη, ο Σταυρός κι η Σκάλα. Κλαίνε τα Ελάτια, κλαίει η Παχτουρνάτσα και τα Παλιοκόνακα, κλαίνε όλα εκείνα τα μέρη που περήφανα κι αγέρωχα περπάτησε ο μπάρμπα-Λίας, λες και θέλουν να μετριάσουν τον βαρύ πόνο και τη θλίψη της οικογένειάς του.

Ένας αγνός και καλοσυνάτος άνθρωπος ο Ηλίας Τσάκαλος, σύμβολο του χωριού μας, άφησε το δικό του στίγμα στην ιστορία του Αετού.Ήταν ίσως ο τελευταίος εκπρόσωπος εκείνης της γενιάς των Αετιωτών, που με πολύ κόπο, αγώνα και ανυπέρβλητες δυσκολίες κατάφεραν και “στίψαν” την πέτρα για να προσφέρουν στην οικογένειά τους και στο χωριό.

Εκ μέρους του Δ.Σ. του Συλλόγου του Αετού θέλω να εκφράσω τα θερμά συλλυπητήρια των μελών του στην οικογένεια.

Μπάρμπα Ηλία, στο μεγάλο Ταξίδι που πας, θα ‘χεις εκεί πάνω παρέα πολλούς συγχωριανούς. Θα ‘χεις τον μπαρμπα Πανούτσο, θα ‘χεις τον πατέρα μου Ανέστη, τον θείο μου Γιάννη Κουτσογιάννη, τον μπαρμπα Γιώργο Τσιακοβή και τόσους άλλους αείμνηστους Αετιώτες. Να μας προσέχετε από ‘κει ψηλά και να ξέρετε ότι πάντα θα σας κάνουμε να νιώθετε περήφανοι για μας και τον Αετό.

Καλό Ταξίδι μπαρμπα-Λία, εμείς οι νεώτεροι Αετιώτες θα σε θυμόμαστε για πάντα.

Καλό Παράδεισο, τους χαιρετισμούς και τα φιλιά μου στον μπαρμπα-Ανέστη…

Ηλίας Α. Κουτσογιάννης



Δείτε παρακάτω το βίντεο με τον λόγο του Ηλία Δ. Τσάκαλου στα εγκαίνια του Γηπέδου του Αετού στις 13 Αυγούστου του 2012:

Το άρθρο έχει {hits}470{/hits} αναγνώσεις


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *