Έφυγε ο «θείος» Γιώργος Τσακουβής απ’ τον Αετό (Δοβρόι) Τρικάλων. Θείο ήθελε να τον αποκαλούν όλοι οι νεότεροί του και οι συγγενείς του και οι ξένοι. Για δεκαετίες μέχρι που συνταξιοδοτήθηκε εκτελούσε την φορτoεπιβατική συγκοινωνία Πύλη – Μεσοχώρα – Αετό – Νεράιδα και άλλα χωριά. Όλοι θα θυμούνται όσοι ταξίδευαν στα ορεινά το θείο Γιώργο, πάντα με το χαμόγελο στα χείλη και στα καλά και στα δύσκολα.
Αρχικά δούλεψε ως βοηθός στο φορτoεπιβατηγό «Φρίξος» GMC του Βασίλη Γκάνια, στο μεγάλο δυστύχημα της Μεσοχώρας τη Μεγάλη Πέμπτη στις 25 Απρίλη 1962 ο «Φρίξος» γκρεμίστηκε σε βάραθρο 200 μέτρων, σκοτώθηκαν 12, τραυματίστηκαν 18, ο «θείος» γλύτωσε και συνέχισε το επάγγελμα της φορτoεπιβατικής συγκοινωνίας με δικό του λεωφορείο για πολλά χρόνια έως και την ένταξή του στο Υπεραστικό ΚΤΕΛ. Και ενώ συνέχισε το έργο του, αλλά με ανθρώπινες συνθήκες μέσω δρομολογίων του ΚΤΕΛ.
Χιλιάδες άνθρωποι απ’ τα χωριά της Μεσοχώρας έχουν κάτι να πουν για τον Μπαρμπαγιώργο γιατί τότε η δουλειά αυτή ήταν λειτούργημα, ταξίδευαν γέροι, μικρά παιδιά ασυνόδευτα, άνθρωποι που κάπου κάποιοι δικοί τους τους περίμεναν. Τότε οι παππούδες είχαν και τα ζωντανά τους, γίδες κοτόπουλα και άλλα όλα έπρεπε να φθάσουν σώα και αβλαβή στον προορισμό τους, για παράδειγμα στο τρένο. Αξίζει να αναφέρω εδώ και κάποια έκτακτα, ο κ. Μπατάλας απ’ Τρίκαλα έστειλε μια νταμιτζάνα κρασί στη Μεσοχώρα με τη σήμανση «Θεϊκό οξύ» μήπως και το τσούξι κάποιος μερακλής. Έβαλε την νταμιτζάνα στην πρώτη θέση κι όταν πήγε να καθίσει το (όργανο) ο αγροφύλακας έδωσε εντολή να απομακρυνθεί το δηλητήριο.
Καθ’ όσον προς τη Νεράιδα στο ύψος του φράγματος στην Κοχλαστήρα το μικρό λεωφορείο συναντήθηκε με μια κομπανία οργανοπαικτών από την Άρτα ήταν αδύνατο να ξεμπλοκαριστούν διότι ένθεν και ένθεν δημιουργήθηκε το αδιαχώρητο. Οι οργανοπαίκτες κατέβηκαν και άρχισαν να παίζουν, ο θείος μπήκε στο χορό και η συνάντηση εξελίχτηκε σε πανηγύρι αφού κάτοικοι απ’ το Αρματωλικό της Μεσοχώρας τον Αετό κατέφθαναν με τα κεμπάπ στους ώμους κρέατα και άλλα μεζεκλίκια.
Τελευταία όταν ο «θείος» κατέλαβε ότι πλησιάζει ο καιρός για το μεγάλο ταξίδι είπε στα παιδιά του όταν πεθάνει να τον πάνε με το λεωφορείο στο χωριό, έτσι έκανε το τελευταίο ταξίδι ως επιβάτης στον Αετό. Ως συνεπιβάτης ήταν και ο τέως βουλευτής κ. Θόδωρας Σκρέκας τον οποίο το γιό Ηλία ο κ. Σκρέκας είχε στο γραφείο του έμπιστο συνεργάτη.
Εδώ θα κλείσω με ένα μεγάλο καλό που έκανε ο «Θείος» και σταδιοδρόμησε στη ζωή μου. Είναι Σεπτέμβριος 1961 την επομένη έπρεπε να είμαι στην Αθήνα για να λάβω μέρος στις εξετάσεις. Νύχτωσε και εγώ ήμουν στο χωριό δεν υπήρχε μέσον να φύγω, τότε ο «θείος» για να μη χάσω τις εξετάσεις άρπαξε ξένο φορτηγό όλη νύχτα ξημερώσαμε στην Αθήνα. Άλλες εποχές άλλοι άνθρωποι. Χάρη στο θείο είμαι αυτός που είμαι σήμερα.
Ας είναι ελαφρό το χώμα του Αετού που σε σκέπασε. Ο λαός να παρηγορεί τους οικείους σου.
Το άρθρο έχει {hits}447{/hits} αναγνώσεις
